OUTDOOR MAGAZINEΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣΨΥΧΑΓΩΓΙΑ

Δεκαπενταύγουστος, το Πάσχα του Καλοκαιριού

Κάθε τόπος και απ’ένα πανηγύρι

Τα πανηγύρια είναι από τις πλέον αγαπημένες θύμισες. Το Ορθόδοξο τελετουργικό περιλαμβάνει δοξολογία, δεήσεις, ψαλμωδίες, αρωματικά έλαια, λιβάνια και μοσχολίβανα εντός εκκλησίας. Το άναμμα των καντηλιών, η αρτοκλασία, τα λουλούδια και τα κεριά, τα τάματα δίπλα στα λείψανα και τα φυλαχτά περασμένα στην εικόνα του Αγίου τον οποίο τιμούν, συνάδουν με το περπάτημα κατά την περιφορά της όπως αυτή μετουσιώνεται σε πορεία προς το ναό, σαν μια μικρή λιτανεία που μοιάζει με κάθαρση. Εκεί κάπου, στο σεργιάνι, μέσα στα στενά μοιάζει να βρίσκει κανείς τον τόπο του, την καταγωγή του.

Η προσμονή για το γλέντι είναι το κατεξοχήν θέμα της βραδιάς. Τα τραγούδι και ο χορός που επακολουθούν αποτελούν μια από τις πλέον διαδεδομένες μορφές αυθεντικής διασκέδασης ωστόσο είναι στοιχείο της λαϊκής μας παράδοσης, χαρακτηριστικό ανάγνωσμα κάθε τόπου. Όλα εκείνα τα μικρά αλλά σπουδαία πράγματα που επακολουθούν του εσπερινού, κυρίως όταν πρόκειται για ένα ταπεινό ξωκλήσι, αποτελούν όχι απλά έναν τρόπο συνύπαρξης και επικοινωνίας αλλά και αφορμή για μικρό -σήμερα, αλλά και πάντα ίσως- εντυπωσιασμό. Ας είναι κι έτσι όμως. Πάντα φοράγαμε τα καλά μας ρούχα στην εκκλησία. Όποια κι αν ήταν αυτά.

Τα θρυλικά πανηγύρια του Αιγαίου γίνονται σε κάθε σημείο. Εκτός από το ιερό προσκύνημα στη Μεγαλόχαρη της Τήνου συναντάς

Στην Πάρο την Εκατονταπυλιανή

Στην Αγιάσο της Λέσβου

Στην Ικαρία της Λαγκάδας

Στη Νίσυρο της Σπηλιανής

Στην Αστυπάλαια της Πορταΐτισσας

Στη Σέριφο της Ξυλοπαναγιάς

σε κάθε νησί και μια Παναγιά.

Τα πανηγύρια στο πέρασμα των εποχών δεν έπαψαν να είναι, όπως έχουν πει άλλωστε, παρά συμπύκνωμα πολιτισμού. Η λαϊκή παράδοση του πανηγυριού των Ελλήνων, από το πιο απομακρυσμένο νησί έως την Πελοπόννησο, τη Ρούμελη ή το ψηλότερο χωριό της Ηπείρου συμπεριλαμβάνει πολλά . Εκτός του θρησκευτικού μέρους είναι και το εμπορικό (παζάρια και πλανόδιοι πωλητές), είναι επίσης η ανάδειξη της παραδοσιακής κουζίνας και των τοπικών εδεσμάτων, για να κλείσει με το ψυχαγωγικό, τη μουσική με βιολιά, σαντούρια, χάλκινα, κρουστά, αλλά πριν απ’όλα ήταν η τσαπούνα, το αρχέγονο όργανο για να έρθει στο σήμερα, μετά από χιλιάδες χρόνια (στην Ελλάδα το πρώτο πανηγύρι επίσημα χρονολογείται στην Αχαΐα στα 1295 επί Φραγκοκρατίας) στα κλαρίνα, το συνθεσάιζερ και τις ηλεκτρικές κιθάρες.

Της Παναγίας με το καλό!

 

Previous post

ΡΙΝΟΚΕΡΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΣΑΡΙΔΕΣ

Next post

Ιστορικές πυρκαγιές

admin