ΑΡΘΡΑΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΚΟΙΝΩΝΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Πάρνωνας, στο λαμπερό βουνό δεν χωρούν ανεμογεννήτριες

Υπάρχουν δέντρα σε βουνά που καίγονται. Άλλα που απειλούνται και αλόγιστα αποψιλώνονται από οικιστές. Για κάποια άλλα δε μιλάμε, μεριμνούν επενδυτές των πράσινων επιδοτήσεων. 

Πάρνωνας, το λαμπερό βουνό όπως το αναφέρει ο Παυσανίας. Βοτανότοπος πνιγμένος στη βλάστηση, με ξεχωριστή χλωρίδα και πανίδα. Ανήκει στο δίκτυο Natura 2000 φιλοξενεί μεταξύ των άλλων σπάνια είδη φυτών, πτηνών και ζώων.

Αν και στον Πάρνωνα φυτευτούν ανεμογεννήτριες -όπως συμβαίνει από καιρό σε θάλασσες και βουνοπλαγιές -ώστε να καλυφθεί η αιώνια ζήτηση σε ενέργεια, προκειμένου να παράγουμε· όσο στα χωράφια ευδοκιμούν φωτοβολταϊκά, οικόπεδα δίνονται αλόγιστα για αντιπαροχή, μια σαλάτα αλήθεια πόσο μπορεί να κοστίζει στο μέλλον που να μην είναι κιόλας χημική;

«Θα αναρωτηθεί κανείς πως το δημόσιο συμφέρον είναι η αιολική ενέργεια. Είναι δυνατόν όμως οι ανεμογεννήτριες να έχουν αρνητικό αποτύπωμα στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής;1»

Σαν απάντηση μπορείς να δώσεις στα γρήγορα ένα «όχι βέβαια». Τα φαινόμενα απατούν. Η απάντηση είναι ΝΑΙ!

Φορέας Διαχείρισης Πάρνωνα /Μουστού

 

«Οι επιπτώσεις, όπως προδικάζουν ειδικοί επιστήμονες, θα είναι μη αναστρέψιμες στα οικοσυστήματα από την αλματώδη αύξηση των εγκρίσεων αιολικών πάρκων στην Ελλάδα!

Δεν θέλουμε η Ελλάδα να γίνει η μπαταρία της Ευρώπης1

 

Δεν ρωτάμε τα γεράκια για τον βιώσιμο χώρο τους. Κανένας σταυραετός δεν θα διεκδικήσει το φυσικό του περιβάλλον κι ας απειλείται. Έχουμε τα δικά μας οικόσιτα να περιποιηθούμε εμείς τα ανθρωπάρια (με κάθε σεβασμό στη φύση και την ζωολογία).

Πώς αντισταθμίζονται τα βραχυπρόθεσμα οφέλη του δημόσιου συμφέροντος με την κοινωνική σημασία και την μακροπρόθεσμη αβέβαια ύπαρξη (:συμβίωσή) μας στον πλανήτη; «Πως δίνονται οι περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις  και ποια διαδικασία ακολουθείτε προς τη «δέουσα εκτίμηση» για την προστασία της φύσης2

Αν δεν σεβαστούμε τους οικότοπους που οι ίδιοι βάλαμε σκοπό να προστατεύουμε αλλά, αντιθέτως κατακερματίζουμε το οικοσύστημα και το φυσικό τοπίο για λίγη ακόμα ενέργεια, «περισσότερες» θέσεις εργασίας, φθηνότερη παραγωγή, κι όλα αυτά για ένα …ειρωνικά…πράσινο αύριο! Όπως έχει πει ο P. Kropotkin (1876), “από την έναρξη της Βιομηχανικής επανάστασης άρχισαν να λιώνουν οι παγετώνες της Σιβηρίας3”. Αλήθεια πόσο πράσινα μπορούν να γίνουν όλα τελικά;

Υπάρχει αντίδοτο; Αντί για την ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας μειώναμε (: ελέγχαμε) την καταναλωτική μας υστερία δεν θα εξοικονομούσαμε κάτι τις;

  1. «Αντιπεριβαλλοντικά τα αιολικά και με τη βούλα της επιστήμης», άρθρο του Μάριου Διονέλλη, δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 30.1.21
  2. «Οι περιοχές Νatura και το δημόσιο συμφέρον», άρθρο του Γιώργου Λιάλιου, κυκλοφόρησε στην Καθημερινή 25.1.21
  3. Κλιματική αλλαγή, Εφημερίδα των Συντακτών (6/21)
Previous post

Εναλλακτικές εξορμήσεις από την ομάδα Grecopaths, Ελληνικά Μονοπάτια

Next post

Φεστιβάλ Λόγου & Τέχνης στο Ναύπλιο

Κατερίνα Γραμματικού