AGROTOUR – ΑΓΡΟΤΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙDAILY TOUROUTDOOR MAGAZINEΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ

Η αφήγηση των μελισσών

[Με αφορμή παλαιότερη επίσκεψή μας στο Μουσείο Μελιού στην Ερμιόνη Αργολίδας]

Οι μελισσούλες εκπαιδεύονται» λένε οι μελισσοκόμοι.  Μα όπως γίνονται καλές μαθήτριες, γίνονται και καλές δασκάλες έτσι ώστε να μας διδάσκουν με την σειρά τους το νόημα της ζωής.

Το να παρακολουθείς τον τρόπο ζωής των μελισσών δεν είναι απλά σπουδαίο αλλά ιερό μάθημα ζωής– επιβίωσης, αφού το κλειδί στον πλανήτη γη τον κρατούν αυτά τα μικροσκοπικά πλασματάκια!

Κερδίσαμε πολλά από εκείνη την επίσκεψη. Δεν πίστευα καταρχάς ότι στον τόπο μας υπάρχει Μουσείο μελιού. Σχεδόν τυχαία μας αποκαλύφθηκε. Καλά φυλαγμένο μαζί με τόσα εργαλεία ξεχασμένα σχεδόν στους πολλούς, παλιά κουβέλια, κυψέλες και τρόποι καταγεγραμμένοι για το πως να τρυγήσεις το προϊόν που παράγουν οι μέλισσες. Όπως μας είπε μελισσοκόμος και ιδιοκτήτης του εργαστηρίου και Μουσείου που είναι στο ίδιο τοπογραφικά σημείο στην Ερμιόνη, “οι μέλισσες παράγουν ότι τα ταΐζεις”. Αυτή η φράση τα λέει όλα.

Η φιλοσοφία των μελισσών αντίστοιχα ισχύει και στην ανθρώπινη κοινότητα.

Ο τρύγος του μελιού είναι ιεροτελεστία. Προσέξτε όμως! Όπως της μάθει κανείς. Αν τις συνηθίσεις με ζαχαρόμελο, ζαχαρόμελο θα σου δώσουν. Θα τεμπελιάσουν. Οι μέλισσες, είναι εργατικές από τη φύση τους.

Οι μέλισσες θα δώσουν μας λέει ο μελισσοκόμος πολύ καλό μέλι θα σε ανταμείψουν, αν δουλέψουν και δεν τεμπελιάσουν . Όταν οι μελισσοκόι φροντίζουν τις κυψέλες του, τις πλένουν, τις καθαρίζουν , τις μεταφέρουν σε άλλον τόπο ανάλογα την εποχή και δεν αρκείται στο τάισμα, κοινώς δεν επαναπαύεται, είναι μονίμως σε διαδικασία εγρήγορσης κι αυτό ασκεί μια γοητεία και μια πνευματική διεργασία παράλληλα με την αγάπη για αυτή την τόσο παλιά τεχνική.

Τα μικροσκοπικά θαυματουργά ζωύφια δεν απαιτούν την φροντίδα του ανθρώπου  αφού τα κουβέλια και

Από το εργαστήρι μελιού του Μπαϊρακτάρη στην Ερμιόνη

οι κουφάλες δέντρων μαρτυρούν το πόσο αυτόνομα υπήρξαν ανέκαθεν στο βασίλειο μας και πως ήξεραν από μόνες τους να επιλέγουν την τροφή τους.

Σήμερα η ελληνική ύπαιθρος, στα βουνά και στους κάμπους, στα χέρσα χωράφια, παντού κυριαρχούν πολύχρωμες κυψέλες. Κάθε φρυγανότοπος έχει το μέλι του.

Η παραγωγή μελιού είναι πραγματική επιστήμη. Οι αληθινοί φιλόπονοι μελισσοκόμοι αγνοούν τα συχνά τσιμπήματα και τις αλλεργίες. Μαθαίνουν να αντέχουν τον πόνο εκτός από το συνεχές και απειλητικό βουητό τους.

 

Ότι δώσεις θα πάρεις.

Το δίδαγμα των μελισσών.

  

Previous post

Ο καινούργιος πόλεμος απαιτεί Υπερήρωες

Next post

γιορτή στη φύση με ένα ρόδι

Κατερίνα Γραμματικού