26 Σεπ 2019

Κόλαση και Παράδεισος

«Θα προσμένω τυφλός, μονάχα, τον πρώτο γκρεμιστή στην Κόλαση, αιώνια να τον βλέπω, τον βλάμη· τον Παράδεισο ­­­­­–με σιωπή τραγουδώντας– να  πλάθει!» (Οι τελευταίες φράσεις από τον «Επτάπολο» του Ι.

0
19 Σεπ 2019

«Ντροπιάζει κανείς τον δάσκαλό του όταν μένει για πάντα μόνο μαθητής . . .»

«ὅτι ἃ μή οἶδα οὐδέ οἴομαι εἰδέναι», Σωκράτης ο Αθηναίος Εντός του εργασιακού μεσαίωνα και της οικονομικής δίνης που έχει περιέλθει η χώρα, οι δάσκαλοι ως θύματα αυτής της ζοφερής

0
19 Σεπ 2019

Ο ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΣ ΣΟΥ ΣΥΝΝΕΦΟ ΜΥΡΩΔΙΚΟ ΠΟΥ ΑΓΑΛΛΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ

Το ένα κορμί μέσα στο άλλο… Ένα αδιαίρετο σύμπλεγμα, «Η έκσταση της Αγίας Θηρεσίας», το τέλειο γλυπτό του Μπερνίνι.  Μια αψεγάδιαστη ένωση, τέσσερα πόδια μπερδεμένα, τέσσερις μηροί που κινούνται χωρίς θόρυβο, σαν τροχοί σε ανώμαλο

0
19 Σεπ 2019

ΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ ΑΠΟ ΑΥΠΝΕΣ ΝΥΧΤΕΣ!

Από ρολόγια που με παρατηρούσαν αμέτοχα και δείκτες που με ειρωνεύονταν ακίνητοι. Τι ξέρεις εσύ από εφιάλτες που έφευγαν την ημέρα, διωγμένοι από τη σκέψη που χαμογελούσε στο αύριο και

0
18 Σεπ 2019

ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ;

Αυτός κι εκείνη κι ένα μαγευτικό tango. Τι πόνος, πόση θλίψη! Την κοιτάζει… Η ματιά του λαχτάρα, περιτυλιγμένη με ένταση και ανεξερεύνητο θυμό. Τον κοιτάζει… Η ματιά της μυστήρια, γεμάτη

0
17 Σεπ 2019

Πέθανε ο έρωτας;

«Δέκα μυριάδες ορισμούς μπορείς να δώσεις στον έρωτα. Και οι ποιητές όλοι από τον Όμηρο ως τον Καβάφη, δουλεύοντας ετούτο το μεταλλείο της άνοιξης, μας δείχνουν κάθε φορά κι από

0
16 Σεπ 2019

ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ ΤΩΡΑ ΤΟ ΑΝΤΙΤΙΜΟ

Θεέ μου νιώθω τόσο ευτυχισμένος! Γι’ αυτό θα ήθελα να σε παρακαλέσω, αν γίνεται, να πληρώσω τώρα το αντίτιμο. Δεν θέλω να ξημερώσω με νέα χρέη.   Από το βιβλίο

0
15 Αυγ 2019

ΚΟΜΜΑΤΙΑ

Έρχεσαι, φεύγεις κομμάτια με κάνεις.

0
13 Αυγ 2019

ΣΚΙΣΜΕΝΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΛΑΣΠΕΣ ΚΑΙ ΠΟΝΟΣ

Αχ αυτός ο χρόνος! Πώς επεκτείνεται, πώς τεντώνεται, πώς παίζει μαζί σου.

0
08 Αυγ 2019

ΛΑΧΤΑΡΩΝΤΑΣ ΛΙΓΟ ΦΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ

Αν μπορούσε κάποιος να δώσει χρώμα στη μοναξιά και εικόνα στις σκέψεις και τις επιθυμίες, θα μπορούσε τελικά να καταλήξει στους ίδιους τόπους, που κάποτε συνέτειναν στη χαρά, την απόλαυση μιας

0