AGROTOUR – ΑΓΡΟΤΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙΑΡΘΡΑΑΡΘΡΑΥΓΕΙΑ

Το Λευκό βουνό

Η φωτιά έκαψε τα πάντα στο πέρασμά της και αυτό το Καλοκαίρι. Άφησε στάχτες και ερημιά. Άνθρωποι ξεσπιτώθηκαν. Με τι μπορεί να συγκριθεί άραγε; Γκρι τοπίο στιγμάτισε αντί για πράσινο δάσος το κάδρο επίδοξου φωτογράφου.

Με τις φωτιές όμως αφήσαμε πίσω μας ένα πολύ σοβαρό θέμα, την καύση και αξιοποίηση των απορριμάτων. Αποτελεί λύση ή (θα) παραμένει ως πρόβλημα;

Είμαστε κατά της καύσης σκουπιδιών, η επιλογή της δεσμεύει εκτός από πόρους που θα μπορούσαν να διατεθούν για φιλοπεριβαλλοντική διαχείριση, για ανακύκλωση κοκ. στην βελτίωση της ανθρώπινη διαβίωσης, το δείκτη ποιότητας ζωής που ίσως θεωρούμε είδος πολυτελείας τελικά.

Έχουμε μάλλον περάσει στα ψιλά γράμματα το κλάσμα που κάποια στιγμή θα μας στραγγαλίσει: Η ενέργεια που παράγεται προς την ενέργεια που καταναλώνεται.

«Η καύση απορριμάτων ή η εναπόθεσή τους σε ανοικτά σημεία παράγουν εξαιρετικά επικίνδυνους ρύπους που βρίσκονται στις αέριες εκπομπές και στην υπολειμματική τοξική τέφρα. Να αναφέρουμε τα μικροσωματίδια, το μονοξείδιο του άνθρακα, το μεθάνιο κλπ.» θυμάστε πάλι κάποια εποχή ήταν της μόδας να μιλάς για τις διοξίνες. Μήπως τις ξεχάσαμε;

«Οι διοξίνες εισέρχονται στον ανθρώπινο οργανισμό με την τροφή, τον αέρα ή την επαφή με υλικά και μολυσμένα εδάφη. Νεοπλάσματα, καρδιαγγειακά νοσήματα, βλάβες  του ανοσοποιητικού και άλλες παθήσεις, όπως διαβήτης και διαταραχές του θυρεοειδούς, αναφέρονται ως πιθανές συνέπειες της έκθεσης σε διοξίνες».

Είδαμε από την πανδημία πόσο μπορεί να επηρεαστεί ολόκληρη η οικονομία του πλανήτη και τις συνέπειές της σε κοινωνικό επίπεδο.  Τι κι αν μας μιλούσαν συνεχώς για το πέταγμα της πεταλούδας στο ένα άκρο της γεώσφαιρας πόσο μπορεί να επηρεάσει το οικοσύστημα στο άλλο άκρο της. Το ξεχνάμε κι αυτό περιστασιακά. Ξεχνάμε την αλυσίδα που φορά η γη και βλέπουμε μάλλον κοντόθωρα μόνο τη δική μας. Το κλίμα και η υγεία είναι συνυφασμένη με την οικολογία.

Η βιωσιμότητα του πλανήτη και του ανθρώπινου είδους εξαρτάται από τις πολιτικές, κυβερνητικές και οικονομικές αποφάσεις. Οι πολίτες ψηφίζουν εκπροσώπους για να εφαρμόζουν κι όχι να ξεχνούν ή να υποθάλπουν.

Η πολική αρκούδα δεν μπορεί να περιμένει.

____________________

Με αφορμή  το «Λευκό βουνό» στο Αργειακή γη λίγο μετά τον αργολικό κόλπο και υπό το βλέμμα του κάστρου του Άργους (στην κεντρική φωτογραφία διακρίνεται σε φόντο) και το άρθρο  «Καύση- αξιοποίηση των απορριμάτων: λύση ή πρόβλημα;»  της Εύας Σωτηροπούλου, μέλους του Περιβαλλοντικού Δικτύου.

Previous post

«Ο ΘOΔΩΡΗΣ ΤΟΥ ΄21» ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΗ

Next post

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΑΣΙΝΗΣ

Κατερίνα Γραμματικού