ΒΙΒΛΙΟΖΗΣΤΕ ΚΟΝΤΑ, ΖΗΣΤΕ ΚΑΛΑΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΚΠΛΗΣΣΕΙΛΕΞΕΙΣ... ΨΥΧΗΣΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΕΣ

Πιάνω μολύβι και χαρτί στα πέρατα της νύχτας. Ξημερώνει. Πιάνω τις σκέψεις μου να έχουν σωπάσει καθώς δεν βλέπουν παρά τους άδειους δρόμους του Ναυπλίου.

Πιάνω μολύβι και χαρτί να γράψω για τα χείλη σου, δύο σαρκώδεις δρόμοι που με πηγαινόφερναν στα έρημα σοκάκια της παλιάς πόλης που αντιφέγγιζαν τη λαχτάρα μου.

Τώρα απλά φωνάζουν την ιστορία τους, που έτσι χωρίς ήρωες μοιάζει ασήμαντη, μια στιγμή που δεν βρήκε τόπο να σταθεί και χάθηκε στην αντίπερα όχθη.

Γιατί κανένα όριο δεν μπορεί να διακόψει τον άνεμο. Ό,τι είναι να μεταναστεύσει θα ταξιδέψει, θα πάει μέχρι εκεί που το μάτι δεν διακρίνει.

Τα νυχτερινά φώτα της πλατείας λαμπυρίζουν, αναδεικνύουν τη γοητεία του χρόνου… που δεν με λυπήθηκε.

«Ας ερχόσουν για λίγο μοναχά για ένα βράδυ, να φωτίσεις με φως το φριχτό μου σκοτάδι»…

Ήρθες και έφυγες και η φωνή της Βέμπο, από ένα ξεχασμένο ραδιόφωνο στο προσκέφαλο ενός πλάνητα μποέμ μιας άλλης εποχής, μου ψιθυρίζει αυτό που δεν τολμώ να ομολογήσω…

Όλους τους ανθρώπους μου τους γνώρισες. Την ψυχή μου δεν γνώρισες. 

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: «Στις σκιές σε αγναντεύω μα σε προσμένω στο φως» (εκδόσεις ΚΟΜΝΗΝΟΣ).

 

Previous post

Τι αναζητάς;

Next post

ΜΕ ΛΕΝΕ ΠΑΤΡΑ

admin