ΑΡΘΡΑΑΡΘΡΑΕΝ ΤΟΥΤΩ... ΝΙΚΟΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΚΠΛΗΣΣΕΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΚΑΤΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΕΔΩ…

Τι αλήθεια συνέβη στην Ηλία και την Αρκαδία, την Εύβοια και τη Βόρεια Αττική; Συνελήφθησαν κάποιοι για εμπρησμό, γιατί να το κάνουν; Γιατί να οδηγήσουν στο πένθος χιλιάδες ανθρώπους και μια ολόκληρη χώρα σ’ έναν εφιάλτη με ανυπολόγιστες συνέπειες; Θα μπορούσαν να αποφευχθούν οι πυρκαγιές;Για φανταστείτε!

Οικονομική κρίση που ράγισε απίστευτα κοινωνικά στρώματα.

Κορονοϊός που πέρα από τους απροσδόκητους θανάτους που επέφερε, πελέκησε γερά και το εισόδημα επαγγελματιών.

Και τώρα ο καύσωνας και οι φωτιές που αλλάζουν τα δεδομένα και δείχνουν για άλλη μια φορά προς τον βασιλιά που είναι γυμνός…

Σε μια χώρα με παρθένα δάση και καλλιεργημένες εκτάσεις και σε μια χρονική περίοδο έντονου και παρατεταμένου καύσωνα, αναμενόμενου αν πάρει κάποιος υπόψη του την αναλγησία απάντων των μεγάλων κρατών στα ζητήματα της κλιματολογικής αλλαγής, πώς γίνεται η κρατική μηχανή και οι δήμοι να πιάνονται απροετοίμαστοι και αδιάβαστοι;

Ποιοι, ποιος φταίει;

Όλοι.

Οι πολίτες που έκτισαν παράνομα τεράστια κτίσματα μέσα σε δάση.

Το κράτος και οι φορείς του που κινούνται μονίμως σ’ ένα πλαίσιο ρουσφετολογικών συναλλαγών και αδιαφορούν για το αύριο.

Χωρίς σχεδιασμό και όραμα.

Όλο το σύστημα της εκπαίδευσης που παιδεύει αλλά δεν εκπαιδεύει ανθρώπους με συνείδηση, υπόσταση, αξιοπρέπεια και αγάπη για τον συνάνθρωπο, τη φύση, τα ζωντανά πλάσματα.

Δύο σημεία νομίζω πως πρέπει να κρατήσουμε από αυτήν την κόλαση.

Την αποκάλυψη για άλλη φορά πως η διαφθορά των δήμων, των τοπικών αρχόντων και παραγόντων μπορεί να προκαλέσει απίστευτες ζημιές σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης ζωής, αφού για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πως δεν μπορεί να αναδείξει επαγγελματίες με γνώση και συνείδηση, που θα μπορούσαν να συντάξουν μακρόπνοα, αποτελεσματικά και υλοποιήσιμα πλάνα προστασίας και ανάπτυξης.

Η διαφθορά που συνοδεύεται από την πλήρη ανικανότητα των στελεχών της κρατικής μηχανής και των περί αυτής, η βούληση για οραματικό έργο που είναι δέσμια των κομμάτων που προωθούν σε πόστα-κλειδιά ανθρώπους δικούς τους αλλά όχι «δικούς μας», τους αρεστούς αλλά όχι άριστους, που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα αιτήματα προστασίας της ζωής και της περιουσίας των πολιτών, καθώς εκλέγονται… για άλλους λόγους.

Πότε και ποιοι διώχθηκαν από την πολεοδομία, την αστυνομία, τη ΔΕΗ, τον Δήμο γιατί ευνόησαν και εξυπηρέτησαν την παρανομία; Πότε και ποιοι δημοσιογραφικοί οργανισμοί έστησαν τείχη απέναντι στην αλλαζονεία της εξουσίας;      

Ας υψώσουν τώρα τις σημαίες τους τα κόμματα κατά τόπους και κατά περιοχές κι ας αντιστοιχήσουν τις καταστροφές με το γαλάζιο ή το πράσινο τους. Πού εκλέχτηκαν άνθρωποι δικοί τους, πού καταβαραθρώθηκε κάθε έννοια δικαίου! Γιατί είναι άδικο χιλιάδες άνθρωποι, ξαφνικά, να βυθίζονται σ’ ένα πηγάδι ανυποληψίας από το οποίο να μην μπορούν να διακρίνουν ούτε καν μικρές ακτίνες φωτός. Γιατί είναι άτιμο να τους στερείς το οξυγόνο, να τους αποστερείς το αύριο.

Ναι, υπήρξαν θεσμικοί παράγοντες που έτρεξαν, ίδρωσαν, πόνεσαν μαζί με τους συμπολίτες τους. Όμως, το χθες που πάνω του πατούν είναι προδοτικό, μια παγίδα.

Ποιος ασχολήθηκε για χρόνια ολόκληρα με τις υποδομές, τον σχεδιασμό, ποιος χάραξε αντιπυρικές ζώνες, επιστράτευσε τις νέες τεχνολογίες, έριξε τους ανθρώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης στη μάχη της προετοιμασίας (με περιπολίες να ελέγξουν, με συνεργεία να καθαρίσουν εγκαταλειμμένα οικόπεδα και κτήματα, περιβάλλοντες χώρους σπιτιών και οικημάτων). Ποιος θεώρησε πως πρέπει να υπάρχει συνέχεια στη διοίκηση, ό,τι αποφασίζεται και πληρώνεται αδρά (μια μεγάλη έρευνα και μελέτη αντιμετώπισης της ξηρασίας, των φωτιών και της κλιματολογικής αλλαγής) πως θα πρέπει και να υλοποιείται;

Οι μελέτες δίνονται σε γραφεία με πολλάπλασιο αντίτιμο, οι θέσεις σε γλυψιματίες ή «κομματόσκυλα», μέρος των χρημάτων που συγκεντρώνονται ή έρχονται ως επιδοτήσεις χάνονται στις… καλένδες.

Πίσω όμως και πέρα απ’ όλα αυτά, ας κρατήσουμε την αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων και ιδίως των νέων, την απόφασή τους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, την κραυγή αγωνίας και συμπαράστασης από εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων που άρχισαν να αντιλαμβάνονται πως ο «άλλος» είναι ο «ίδιος» σε μια άλλη χρονική στιγμή.  

Νίκος Παπανικολάου

 

 

Previous post

Θεία δίκη δεν υπάρχει

Next post

Ραντεβού στο θερινό σινεμά του Φουγάρου

admin