ΕΝ ΤΟΥΤΩ... ΝΙΚΟΛΕΞΕΙΣ... ΨΥΧΗΣ

ΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ ΑΠΟ ΑΥΠΝΕΣ ΝΥΧΤΕΣ!

Από ρολόγια που με παρατηρούσαν αμέτοχα και δείκτες που με ειρωνεύονταν ακίνητοι.

Τι ξέρεις εσύ από εφιάλτες που έφευγαν την ημέρα, διωγμένοι από τη σκέψη που χαμογελούσε στο αύριο και γύριζαν αναπάντεχα, τιποτένιοι επισκέπτες στη μέση της νύχτας;

Τι ξέρεις εσύ από άυπνες νύχτες!

Από περιπλανήσεις σε άδειους δρόμους κάποιες παγερές χειμωνιάτικες νύχτες, που τα χνώτα φώναζαν πως με είχε εγκαταλείψει ο καθαρός νους κι η λογική σκέψη;

Τι ξέρεις εσύ από εξευτελισμούς, αιχμηρά αντικείμενα και βαθιές πληγές καλά κρυμμένες πίσω από ένα ψηλό, αδύνατο σώμα;

Εσύ δεν έτρεξες απελπισμένα σε άδειες αγκαλιές, εσύ δεν φίλησες αδιάφορα χείλη, δεν χάιδεψες χωρίς συναίσθημα σώματα.

Τι ξέρεις εσύ από άυπνες νύχτες!

Εσύ δεν προδόθηκες, δεν ένιωσες απέχθεια για ό,τι αγάπησες, δεν έχασες τον προσανατολισμό σου σε ένα δρόμο μιας κατεύθυνσης. Δεν βρέθηκες σε αδιέξοδο όταν ήθελες να επιταχύνεις.

Τι ξέρεις εσύ από άυπνες νύχτες!

Από ματωμένες μάχες που έδωσα και με έβγαλαν νικητή.

Εσύ μόνο τα οφέλη της νίκης μετράς με τα δάκτυλα, όταν οι ήττες μου μετριούνται με τσακισμένες παλάμες, με ιδέες που στοίχειωσαν, με όνειρα-σκιάχτρα που μεγάλωσαν παιδιά πριν την ώρα τους.

Τι ξέρεις εσύ από άυπνες νύχτες!

 

Previous post

ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ;

Next post

Ο ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΣ ΣΟΥ ΣΥΝΝΕΦΟ ΜΥΡΩΔΙΚΟ ΠΟΥ ΑΓΑΛΛΙΑΖΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ

admin