ΕΝ ΤΟΥΤΩ... ΝΙΚΟΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΚΠΛΗΣΣΕΙΛΕΞΕΙΣ... ΨΥΧΗΣ

Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΡΑΣΙΟΥ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ

Αν είσαι όμορφη μην με ρωτάς, καθώς αναρριγάς στο άγγιγμά μου. Μην μου λες πόσο περήφανη είσαι για όσα έχεις πετύχει.
Αν είσαι καλή μητέρα, εξαίσια ερωμένη, γιορτινή γιρλάντα σ’ ένα επίσημο φόρεμα στην πρωτοχρονιάτικη γιορτή ενός έθνους, δεν μπορώ να ξέρω!
Αν θα μπορούσες να συναρπάσεις ένα πλήθος εραστών που σε περιτριγυρίζει, όπως το πένθος ένα αφίλητο σώμα, δεν μπορώ να ξέρω.
Όχι δεν μπορώ να σου πω, αν είμαι βέβαιος πως είσαι αυτό που νιώθεις, μπορώ όμως να σου πω για δύο λέξεις που ανεβοκατεβαίνουν, ανεξέλεγκτο ασανσέρ, στον λάρυγγά μου.
Είσαι μια άφθαρτη εικόνα…
Είσαι μια άφθαρτη εικόνα που απλώθηκε στην οθόνη του μυαλού μου.
Δεν σε αγαπώ για τίποτα από όλα αυτά, μα άκουσέ με.
Όταν ακούω το γέλιο στο, η ψυχή μου αγαλλιάζει, καθώς βαδίζει σε παραδείσους αρμονίας.
Όταν φιλώ τα χείλη σου, μου αφήνουν την αίσθηση του κερασιού και το κραγιόν απαλά απλωμένο που φεύγει, καθώς το σάλιο μου ενώνεται με το δικό σου, μου μεταγγίζουν φωτεινό το χρώμα της ζωής.
Το χέρι σου που σφίγγει τα δάκτυλά μου, το μπράτσο σου που αρπάζεται από το δικό μου, το σώμα σου καθώς απλώνεται όπως οι πευκοβελόνες σε ένα δάσους πρασίνου επάνω στον πόθο μου, ένας ολόκληρος φανταχτερός κόσμος συναισθημάτων που μαγεύει τις αισθήσεις μου.
Λατρεύω το τατουάζ στις παρυφές της κοιλιάς σου, την παιδικότητα που απαράμιλλη γνέφει στην τρυφερή αλλά κάπως ανορθόδοξη ωριμότητά σου.
Τα μάτια σου, αχ τα μάτια σου, καθώς με κοιτούν με ντροπή και πόθο!
Τα χέρια σου που αγναντεύουν με απροσποίητη θεατρικότητα το σήμερα.
Οι προσκλήσεις σου, απροσμέτρητες, που οριοθετούν τη ζωντάνια και τη λατρεία των ημερών που φεύγουν, από τη στασιμότητα των χρόνων που πέρασαν.
Τα μάτια σου, τα χέρια σου, αυτή η αδούλωτη υπερηφάνειά σου είναι που σε κάνουν τόσο ελκυστική, μοναδική, ακριβή μου εσύ αγαπημένη.

Previous post

ΠΕΠΛΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΗ ΓΥΜΝΙΑ ΜΟΥ

Next post

ΚΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΙΑ ΠΡΟΣΤΥΧΗ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ο Νίκος Παπανικολάου είναι δημοσιογράφος.

Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, αλλά τον κέρδισε η δημοσιογραφία, την οποία υπηρετεί από το 1983. Ασχολήθηκε με το ελεύθερο, το πολιτιστικό και το πολιτικό ρεπορτάζ. Συνεργάστηκε με πλήθος εφημερίδων και περιοδικών και δούλεψε στην ιδιωτική και κρατική τηλεόραση και την ελληνική ραδιοφωνία.

Διετέλεσε διευθυντής στα πολιτικά περιοδικά «Πολιτικά Θέματα», «Crash», «Politics News» και στα life style «Status» και «Money and life». Ακόμη, υπήρξε διευθυντής της εβδομαδιαίας πολιτικής εφημερίδας «΄Αποψη» και αρχισυντάκτης ελεύθερου ρεπορτάζ στη «Βραδυνή» και στην εβδομαδιαία εφημερίδα «News».

Ασχολήθηκε με την επικοινωνία ως διευθυντής στις εταιρίες Free action και U-Turn και το διαδίκτυο δημιουργώντας ιστοσελίδες και σελίδες στα social media.

Διατηρεί τους ιστότοπους www.freesocial.gr, www.atticacoast.gr και www.medisense.gr.

Έχει πλούσιο συγγραφικό έργο. Έχει γράψει τέσσερα θεατρικά έργα, από τα οποία το ένα μαζί με τον δημοσιογράφο, πρώην βουλευτή Δημήτρη Κωνσταντάρα. Το μυθιστόρημα «Οι μύθοι του πάθους», το σατιρικό «Γάμος είναι θα περάσει», σειρά δέκα μικρών σατιρικών βιβλίων με τον γενικό τίτλο «Άκου να δεις», ενώ συμμετείχε, μαζί με πανεπιστημιακούς καθηγητές στη δημιουργία της «Σύντομης Ιστορίας της Ελλάδας», που εντάχθηκε στους τόμους της ΔΟΜΗΣ.