ΒΙΒΛΙΟΕΝ ΤΟΥΤΩ... ΝΙΚΟΛΕΞΕΙΣ... ΨΥΧΗΣ

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;


Τα χέρια μου απλώνονται απαλά επάνω στα πλήκτρα,

δεν μπορώ να συνθέσω μουσική,

αλλά είσαι εσύ το πιάνο

–αλήθεια πού είσαι;

κι οι νότες τα στήθη σου

κι εγώ αυτός που νιώθει, μα δεν ξέρει.

Η σκέψη μου φτερουγίζει

μην την παγιδέψει αυτή η φλογερή σιωπή,

που απλώνεται ανάμεσα στους στίχους,

να ταξιδέψει θέλει από χείλη σε χείλη

σαν αγαπημένο ρεφρέν.

Μα εσύ λείπεις και σε τίποτα δεν βρίσκω νόημα.

–αλήθεια πού είσαι;

Ακούω μουσική, αλλά αυτός ο υπέροχος ήχος

δεν ταιριάζει σε γνωστές μελωδίες.

Ίσως γιατί είσαι εσύ η σύνθεση, εσύ και η απόδοση

–αλήθεια πού είσαι;

Θέλω να ακούσω τα λόγια, να καταλάβω τι λέει,

με συγκινεί και με πονά η ενορχήστρωση!

Μα δεν μπορώ να συγκεντρωθώ,

μου φεύγουν οι λέξεις,

αναποδογυρίζουν οι νότες,

σβήνουν οι εικόνες.

Γιατί εσύ είσαι το πιάνο

κι έπαψες καιρό τώρα να παίζεις μόνο για μένα.

Κι έμεινα εγώ εδώ

να αναπλάθω το τραγούδι,

να ψιθυρίζω τους στίχους

μπροστά στο πιάνο της φαντασίας μου.

Αλήθεια πού είσαι

και έπαψε να υπάρχει αντίλαλος

και μόνο η μελαγχολία της σιωπής

μένει μετά τη μελωδία,

να με συντρίβει καθώς η φυγή έναν μεγάλο έρωτα;

–αλήθεια πού είσαι;

Από το βιβλίο «Στις σιωπές σε αγναντεύω, μα σε προσμένω στο φως», των εκδόσεων ΚΟΜΝΗΝΟΣ.

 

 

Previous post

ΑΓΡΙΟ ΑΛΟΓΟ ΠΟΥ ΚΑΛΠΑΖΕΙ ΕΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΤΗΘΗ ΣΟΥ

Next post

Προβάδισμα 13 μονάδων στη ΝΔ σε δημοσκόπηση της Metron Analysis

freesocial