ΕΝ ΤΟΥΤΩ... ΝΙΚΟΛΕΞΕΙΣ... ΨΥΧΗΣ

ΛΑΧΤΑΡΩΝΤΑΣ ΛΙΓΟ ΦΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ

Αν μπορούσε κάποιος να δώσει χρώμα στη μοναξιά και εικόνα στις σκέψεις και τις επιθυμίες, θα μπορούσε τελικά να καταλήξει στους ίδιους τόπους, που κάποτε συνέτειναν στη χαρά, την απόλαυση μιας σχέσης ή κάποιων μοναδικών στιγμών;
Ή θα ήταν σαν να έπαιρνε έναν «ζωντανό» πίνακα ζωγραφικής και τον κάλυπτε με ένα τούλι;
Ή μια έγχρωμη φωτογραφία και της αφαιρούσε το χρώμα;
Ή μια ερωτική πράξη και της στερούσε το συναίσθημα;
Η ομορφιά όμως και ο έρωτας είναι έξω από τον χρόνο και τον τόπο,
ιδίως αν κρύβονται μέσα μας, λαχταρώντας απλά λίγο φως για να δυναμώσουν.

Previous post

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ “ΕΛΠΙΔΑΣ” ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ

Next post

ΟΙ ΚΥΡΙΑΚΕΣ

freesocial