Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΚΠΛΗΣΣΕΙΚΟΙΝΩΝΙΑΛΕΞΕΙΣ... ΨΥΧΗΣ

SUPER ΜΑΜΑΔΕΣ VS ΚΟΙΝΕΣ ΘΝΗΤΕΣ

 

ΝΙΩΘΩ ΑΜΗΧΑΝΙΑ κάθε φορά που συναντώ μία από τις super μαμάδες-πολυεργαλεία, οι οποίες εκτός από τον προφανή τους ρόλο έχουν ταυτόχρονα και το ρόλο του γιατρού, του παιδοψυχολόγου, του δασκάλου, του manager.

της Ελένης Σωκράτους

Είναι αυτές που με ένα και μόνο τους άγγιγμα μπορούν να διαγνώσουν πόσο ακριβώς πυρετό έχει το παιδί· να καταλάβουν από την αναπνοή του αν έχει ακροαστικά ή απλά βήχα με φλέματα. Και σε κάθε περίπτωση είναι σε θέση να επιστρατεύσουν το αντίστοιχο φάρμακο. Το τάδε αντιπυρετικό για τα δέκατα ή πιο βαρύ για υψηλό πυρετό, το δείνα σιρόπι αν έχει φλέματα, άλλο αν δεν έχει, σταγόνες για το κρύωμα, μάσκες για τα ακροαστικά.

Την ίδια στιγμή που εγώ απλά αντιλαμβάνομαι ότι «το παιδί είναι ζεστό» και αναλόγως τηλεφωνώ ή επισκέπτομαι την παιδίατρο για τα περαιτέρω.

Οι εν λόγω μαμάδες είναι σε θέση από πολύ νωρίς να σκιαγραφήσουν με απόλυτη βεβαιότητα το ψυχολογικό προφίλ του παιδιού τους: τις δεξιότητες, τις κλίσεις, τα ταλέντα του. Μπορούν ανά πάσα στιγμή να κατανοήσουν και να αιτιολογήσουν κάθε συμπεριφορά του παιδιού τους.

Την ίδια στιγμή που εγώ απλά μαθαίνω το μικρό μου καθημερινά και πολλές φορές αναρωτιέμαι τι το ενοχλεί, τι θέλει, τι δεν κάνω σωστά και δυσαρεστήθηκε.

Οι μαμάδες αυτές, είναι εκεί και όταν πάνε τα παιδιά στο σχολείο. Θα παραδώσουν εκ νέου το μάθημα. Θα διαβάσουν μαζί με το παιδί, θα δουν τις ασκήσεις, θα απαντήσουν σε απορίες. Ή θα καθοδηγήσουν ανάλογα το δάσκαλο που θα έρθει στο σπίτι, να βοηθήσει το παιδί με τα μαθήματα.

Την ίδια στιγμή που εγώ (αν και εκπαιδευτικός) έχω αποφασίσει (γιατί είναι πολύ μικρό το παιδί μου ακόμη) ότι θα λειτουργώ μόνο επικουρικά, δίνοντας την ευκαιρία να μάθει το παιδί μόνο του, επί της ουσίας να μάθει να διαβάζει.

Και είναι και σπουδαίες manager, οι μητέρες αυτές: οργανώνουν από νωρίς ένα πρόγραμμα γεμάτο με δραστηριότητες, μουσική, ζωγραφική, χορός, γιατί το παιδί πρέπει να αποκτήσει από νωρίς εφόδια, να διοχετεύει δημιουργικά την ενέργειά του και να αξιοποιεί δημιουργικά το χρόνο του.

Την ίδια στιγμή που εγώ επιλέγω κυρίως τον παιδότοπο, την επαφή με τα άλλα παιδάκια και το παιχνίδι.

Δεν είμαι σε καμία περίπτωση καλύτερη από τις μαμάδες που περιγράφω.

Γνωρίζω πλέον ότι η κάθε μητέρα υπεραγαπάει το παιδί της και κάνει ό,τι κρίνει σωστό για αυτό. Το χειρότερο, όμως, είναι, όταν η παραπάνω κατηγορία αποκτά και τον ρόλο του κριτικού: Διότι συνήθως τα παιδιά των μαμάδων αυτών είναι αψεγάδιαστα, ενώ τα υπόλοιπα χρήζουν πάντοτε παιδοψυχολόγου.

Γιατί «δεν άφησαν την Αννούλα να κερδίσει στο παιχνίδι, και τι να κάνουμε, η Αννούλα θέλει πάντα να κερδίζει», γιατί το παιδί μιας άλλης μητέρας είναι ζωηρό, άρα έχει θέματα συμπεριφοράς κ.ο.κ.

Φυσικά η κριτική επεκτείνεται και στην εκάστοτε μητέρα: δεν βάζει όρια, δεν μεγαλώνει σωστά το παιδί της, δεν είναι αυστηρή ή είναι πολύ ελαστική

Ο κατάλογος ατελείωτος… Το κακό είναι όταν μαζί με όλη αυτήν τη γνώση, οι super μαμάδες γίνονται και παντογνώστες. Μπαίνουν σε κάθε σπίτι και έχουν για τα πάντα άποψη. Και συνήθως το πόρισμα είναι ότι κάτι δεν πάει καλά με τα παιδιά των άλλων, ποτέ με το βλαστάρι τους, διότι εκείνες κάνουν τόσο καλά τη δουλειά τους!

Δεν έχω συναντήσει καμία super μαμά ακόμη, όχι με τόσο έντονα τα χαρακτηριστικά που περιέγραψα τουλάχιστον. Ακούω, όμως και μαθαίνω καθημερινά από φίλες και γνωστές. Υπάρχει αυτό το είδος και προβληματίζει τις κοινές θνητές, που απλά προσπαθούν για το καλύτερο.

Νομίζω το καλύτερο είναι να είμαστε η καλύτερη μαμά που μπορούμε να γίνουμε, ανοιχτές στην πληροφόρηση, αλλά και με εμπιστοσύνη στο παντοδύναμο μητρικό ένστικτο. Τι να κάνουμε, αυτό δεν είναι σε θέση να το γνωρίζουν οι super μαμάδες για καμιά από μας.

 

 

 

Ερωτας-Φωτογραφηση-γαμου-Panow-Rekouniotis
Previous post

ΑΓΑΠΗ vs ΕΡΩΤΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ

1
Next post

ΦΙΛΙΑ: Ο ΤΡΟΠΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΑΜΥΝΘΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΤΡΙΩΜΕΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

freesocial

freesocial