ΑΙΘΟΥΣΑ 5, ΜΑΝΗΣΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΕΚΠΛΗΣΣΕΙ

ΑΓΑΠΗ vs ΕΡΩΤΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ

Κάποια στιγμή μια παλιά φίλη μου από τα φοιτητικά χρόνια, δικαστής, ήρθε με τον άντρα της για να υποβάλουν αίτηση διαζυγίου. Ήταν και οι δύο πάρα πολύ στενοχωρημένοι, αυτή όμως ήταν συγχρόνως και πολύ θυμωμένη.

του Δημήτρη Ζιαμπάρα

Ήταν μια δύσκολη κατάσταση ακόμα και για μένα που ήμουν ουδέτερος και συνηθισμένος σε αυτά. Στην ερώτησή μου που είναι το πρόβλημα, η σύζυγος μου απάντησε πως ο άντρας της διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση. Τότε αυτός της είπε: «Μα δεν αγαπάω αυτήν, εσένα αγαπάω».

Τι έλεγε στην πραγματικότητα στη γυναίκα του;. Εσένα αγαπάω, με αυτήν απλώς ήμουν ερωτευμένος.

Επειδή πλέον δεν ερωτευόμαστε, καλό είναι να ξαναθυμηθούμε τι σημαίνει ερωτεύομαι έναν άνθρωπο: μαγνητική έλξη· εισβολή του άλλου στην φαντασία και στις σκέψεις μας· έντονη επιθυμία για σχέση μαζί του· το σημαντικότερο, δεν μπορείς να εμποδίσεις τον εαυτό σου από το να τον θέλει. Αν βάλεις την αγάπη με τον έρωτα να ανταγωνισθούν, ο έρωτας θα συντρίψει την αγάπη.

Η κρατούσα άποψη είναι πως ο πρωταρχικός λόγος που παντρευόμαστε έναν άνθρωπο είναι ο έρωτας που μετέπειτα αυτός μετασχηματίζεται σε αγάπη. Στην πραγματικότητα όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις, διολισθαίνει σε ένα είδος συνεργασίας· ναι, σε αυτή την ψυχρή ανταλλακτική σχέση: εκτιμούμε ο ένας τον άλλον· έχουμε παιδιά· στεγαστικό δάνειο· κοινούς φίλους· ζούμε άνετα· και κυρίως, δεν έχουμε που αλλού να πάμε. Ακόμα όμως και αν αγαπιόμαστε και αισθανόμαστε να ανήκουμε ο ένας στον άλλον, λείπει η έντονη ερωτική επιθυμία να είμαστε μαζί: να μην μπορούμε οι άντρες να πάρουμε τα χέρια μας από την γυναίκα μας. Η αγάπη είναι ζεστή και ουσιαστική, στερείται όμως πάθους και ηλεκτρισμού· έτσι τα κορμιά βαριούνται (υπολογίζεται πως το 25% των γάμων είναι πλατωνικοί). Όταν ο γάμος χάσει την έντονη ερωτική έλξη καταλήγει σε κάτι σαν φυλακή· τα δεσμά του είναι τόσο βαριά που δεν φτάνουν δύο για να τα σηκώσουν – χρειάζονται τρεις.

Μετά την συζήτηση και με τους δύο, αν και ήμουν φίλος της συζύγου, ζήτησα να μιλήσω μόνος με τον σύζυγο. Ήταν ένας εξαιρετικά σκεπτόμενος και άξιος άνθρωπος· του μίλησα πρώτος για τις δικές μου αμαρτίες για να μην αισθάνεται πως τον κρίνω. Του ζήτησα να μου δείξει μια φωτογραφία της ερωμένης· μετά βίας συγκράτησα την έκπληξή μου, ήταν ολόιδια η γυναίκα του. Μετά από συζήτηση καταλήξαμε στο τι κάνει μια ερωμένη πιο ελκυστική από την σύζυγο, τα εξής δύο λοιπόν: η έλλειψη οικειότητας και η αίσθηση του απαγορευμένου. Η οικειότητα είναι, αφενός, σωματική (το να βλέπεις συνέχεια γυμνή την γυναίκα σου και το routine sex ξενερώνουν την σχέση)· και αφετέρου, πνευματική (αφαιρείται κάθε αίσθηση μυστηρίου που ιντριγκάρει το πνεύμα). Την έλξη του απαγορευμένου την καταλαβαίνουμε όλοι: πόσο πιο γλυκό είναι ένα απαγορευμένο φιλί.

Οι γυναίκες μας πρέπει να προσπαθούν να αμβλύνουν τρόπον τινά αυτά τα δύο «μειονεκτήματά» τους, την πολλή οικειότητα και την έλλειψη του απαγορευμένου: λ.χ. να μην κυκλοφορούν χωρίς λόγο γυμνές μπροστά μας, για να αποφύγουν τον απομαγνητισμό του κορμιού τους (η γιαγιά μου πριν πεθάνει μου εξομολογήθηκε πως ελάχιστες φορές την είχε δει γυμνή ο παππούς μου)· να αποφεύγουν πάσει θυσία το routine sex (μέσος χρόνος διάρκειας συζυγικού σεξ υπολογίζεται στα 7’· μάλλον μαζί με τα παρακάλια να μας κάτσουν)· να αυξάνουν πάντα την διάρκεια της ερωτικής πράξης (κάνε μου αυτό, κάνε μου εκείνο, κάνε μου το άλλο)· να διατηρήσουν οπωσδήποτε κάποια σφαίρα ιδιωτικότητας (να μην χάνεται εντελώς το μυστήριο)· που και που να μας κάνουν να ζηλεύουμε (δείτε καμιά ταινία της Φίνος Φιλμ) κοκ. Οι άντρες είμαστε μπουνταλάδες σε αυτά και εύκολα χειραγωγήσιμοι.

Η γυναίκα είναι το πιο δημιουργικό και θαυμαστό πλάσμα: της δίνεις σπέρμα και σου επιστρέφει μωρό· της δίνεις τοίχους και σου επιστρέφει σπιτικό· της δίνεις άνοστα χορταρικά και σου επιστρέφει νόστιμο φαΐ. Αυτά είναι αδύνατον για τον άντρα να τα συναγωνιστεί σε προσφορά, οι δικαιωματικούρες περί ισότητας βλάπτουν σοβαρά και τους δύο· περισσότερο όμως την γυναίκα γιατί της αφαιρεί την εξουσία, άρα και την αίσθηση της ευθύνης. Λόγω της μεγάλης δημιουργικότητάς της, η γυναίκα κρατάει στα χέρια της την οικογένεια — όχι ο άντρας. Έτσι η διατήρηση του ενδιαφέροντος του ερωτικού παιχνιδιού βαραίνει σχεδόν αποκλειστικά την γυναίκα· όσο και να ακούγεται άδικο αυτό (επειδή πλέον έχει δύο δουλειές, ενώ ο άντρας μία).

40 χρόνια μετά την σεξουαλική επανάσταση στην Δύση, κάνουμε λιγότερο έρωτα από ποτέ και ο θεσμός του γάμου τείνει να αντικατασταθεί από πολλές διαδοχικές μονογαμικές σχέσεις — ωστόσο, η κοινωνία αναπαράγεται μόνο με την οικογένεια, αυτή είναι το κύτταρό της· το άτομο είναι στείρο.

Στον πετυχημένο γάμο αναπόφευκτα οφείλεις να ερωτεύεσαι πολλές φορές, πάντα τον ίδιο άνθρωπο για να παραμένει η σχέση γαμική — δεν φτάνει η σταθερότητα της αγάπης.

Previous post

Η ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Next post

SUPER ΜΑΜΑΔΕΣ VS ΚΟΙΝΕΣ ΘΝΗΤΕΣ

freesocial