ΕΝ ΤΟΥΤΩ... ΝΙΚΟΛΕΞΕΙΣ... ΨΥΧΗΣ

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΕΤΣΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Δεν ένιωθα τίποτα για σένα, δεν ένιωθες τίποτα για μένα.

Συναντηθήκαμε όμως και μιλήσαμε και γελάσαμε και έπειτα σιωπήσαμε,

καθώς έφυγες σαν σκιά που τη βρήκε το φως.

Γιατί άραγε έφυγες;

Δεν πρέπει να χάνονται έτσι χωρίς λόγο οι άνθρωποι.

Δεν μπορούν να ξεχνούν ένα τρυφερό άγγιγμα,

το χαμόγελο από τέσσερα ενωμένα χείλη,

τον έρωτα που μοιάζει μικρό δώρο στη γιορτή της ζωής.

Δεν πρέπει να χάνονται οι άνθρωποι που κάτι αντάλλαξαν

σε έναν στεγνό, απροσπέλαστο κόσμο που δεν έχει να δώσει,

επειδή δεν μπορεί να πάρει.

Ν.Π.

 

alonefreesocial
Previous post

ΤΟ ΑΠΑΡΑΒΙΑΣΤΟ ΠΛΕΓΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

louloudiafreesocial
Next post

ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΠΟΥ, ΚΑΠΟΤΕ

freesocial

freesocial