ΒΙΒΛΙΟΕΝ ΤΟΥΤΩ... ΝΙΚΟΛΕΞΕΙΣ... ΨΥΧΗΣΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΕΝΤΕ ΑΣΤΕΡΙΑ ΗΡΘΑΝ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ

Πέντε αστέρια ήρθαν στο όνειρό μου, φωτεινά σαν επιγραφή από νέον και απλώθηκαν άτακτα, σαν τα γράμματα μιας λέξης σ’ ένα χύμα σταυρόλεξο, στο μωσαϊκό του νου μου, πριν στοιχηθούν και μου μιλήσουν.

Το ένα αστεράκι, που στάθηκε στον ουρανό μου και φώτισε τις νύχτες μου, ήσουν εσύ, η δική σου παρουσία σαν μια μικρή έκπληξη στο επίφοβο παρόν μου.

Το άλλο μια ανάμνηση ήταν από πένθιμες νύχτες, που είχαν κατακαθίσει επάνω στις σκέψεις μου, κάνοντας αχνές τις φωτεινές επιγραφές που διαλαλούσαν πόσο δημιουργική θα μπορούσε να γίνει η χαρά μου.

Το τρίτο, ανομολόγητοι πόθοι από μια ζωή που έρχεται, συναρπάζει, παρασύρει, μένει για λίγο κι ύστερα φεύγει σαν μην ήρθε ποτέ.

Το τέταρτο αστεράκι μια βαθιά ελπίδα που κάθε κύτταρό μου αναγεννά για μια πολιτεία αγάπης και αλληλεγγύης, που έχει συνταχθεί από ένα πλήθος ανθρώπων που έχουν την ίδια επιθυμία, τον ίδιο πόθο για ελευθερία και αληθινή δημοκρατία.

Το πέμπτο ήταν μια υπενθύμιση για το δώρο της ζωής, που δεν μπορεί να αλλαχθεί, δεν μπορεί να πεταχθεί στο καλάθι των αχρήστων, επειδή κάποια άτυχη στιγμή δεν καλύπτει τις ανάγκες μας.

Πέντε αστέρια ήρθαν στο όνειρό μου, φωτεινά σαν επιγραφή από νέον και απλώθηκαν άτακτα, σαν τα γράμματα μιας λέξης σ’ ένα χύμα σταυρόλεξο, στο μωσαϊκό του νου μου, πριν στοιχηθούν και μου μιλήσουν.

Τότε ήταν που το πιο τρελό αστέρι, το πρώτο από τον αστερισμό των ονείρων μου, πήρε μια μικρή δερμάτινη τσάντα και τη γέμισε με τα άλλα τέσσερα αστέρια κι έμεινε μόνο να με κοιτάζει με λαχτάρα. Κι εγώ το ήξερα, πως ήταν μοναδικό, ικανό να με πλημμυρίσει με ενέργεια και να βάψει πολύχρωμα τις μέρες μου.

Από το βιβλίο «Στις σκιές σε αγναντεύτω, μα σε προσμένω στο φως» του Νίκου Παπανικολάου, που θα εκδοθεί από τις εκδόσεις ΚΟΜΝΗΝΟΣ. 

236
Previous post

ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΠΟΣΤΕΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

image_both
Next post

ΚΡΑΤΩ ΜΙΑΝ ΑΝΑΦΟΡΑ

admin

admin