ΒΙΒΛΙΟΕΝ ΤΟΥΤΩ... ΝΙΚΟΛΕΞΕΙΣ... ΨΥΧΗΣ

ΕΣΥ ΚΙ ΕΓΩ

Εσύ κι εγώ

Το ξέρω, δύο διαφορετικά παρελθόντα

δεν μπορούν να μεταλλαχθούν, σε μια στιγμή, σε κοινή ενέργεια.

Να γίνουν μόνο το καλό λίπασμα

για να ανθίσουν γόνιμα δένδρα

κι από αυτά να γεννηθούν καρποί

που θα μας μεταπλάσσουν σε πηγές

μια εμπνευσμένης δημιουργίας.

Εσύ κι εγώ ένα νέο, μικρό σύμπαν

γεμάτο με χυμούς ζωής

όνειρα αξεδιάλυτα σε ένα μυθικό πολύχρωμο πλέγμα,

ελπίδες που σαρώνουν τείχη μοναξιάς, αμφιβολίας και εγωισμού.

Εσύ κι εγώ ένα νέο αστέρι

που φωτίζει κάθε σκοτεινή γωνιά σου,

που δίνει τη λάμψη στρατιάς πυγολαμπίδων στα μάτια σου,

που διακρίνονται σαν μια αναλαμπή δροσιάς

σε ένα γκρίζο οικοδόμημα στις φαντασιώσεις του Όργουελ.

Εσύ κι εγώ μια νέα μορφή τέχνης

που εξευγενίζει την αγριότητα ενός κόσμου που δεν διαλέξαμε,

που μαλακώνει τις ενστάσεις κάτω από τα μάτια μου,

που ανοίγει τα λακκάκια στα μάγουλά μου

σε καλοκαιρινές λίμνες που αναζωογονούν

στον χαρούμενο κόσμο των Μόντι Πάιθονς.

Νίκος Παπανικολάου

 

maxresdefault
Previous post

ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΤΗΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ

236
Next post

ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΠΟΣΤΕΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

admin

admin