ΑΡΘΡΑΒΙΒΛΙΟ

«ΣΤΕΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΟΔΟΣ ΜΟΥ, ΠΟΛΥ ΣΤΕΝΗ»

Συχνά αναρωτιέμαι ποιο είναι το νέο νόημα που μπορεί να δώσει στη ζωή του ένας άνθρωπος, την εποχή της κρίσης.

Πώς, παρά την οικονομική ένδεια και τον θορυβώδη πάταγο των ημερών, θα μπορέσει να κάνει την υπέρβαση. Ο δρόμος αναπόφευκτα είναι δύσβατος.

της Αγγελικής Μπομπούλα

«Στενή είναι η οδός μου, πολύ στενή» είχε πει ο Ιησούς. Ποιο είναι το ουσιαστικό και απαραίτητο σήμερα, που θα εκδιώξει άγχη και καταθλίψεις, αισθήματα ματαιότητας, απαισιοδοξία κι απελπισία;

Τα μονοπάτια που οδηγούν στο φως, στο ξεπέρασμα του πόνου και στην αλήθεια είναι πολλά.

Ας ακολουθήσουμε αυτή τη στιγμή ένα από αυτά την ατραπό της γιόγκα. Σας καλώ να γίνουμε συνομιλητές σ’ αυτό το ταξίδι, να καταθέσει ο καθένας τα πάθη και την αλήθειά του και με βήματα προσεκτικά κι εσωτερική πυξίδα, με οδηγό την πνευματικότητα, να πορευτούμε μαζί έναν δρόμο που μπορεί να μας οδηγήσει σε υπέρλαμπρες ατραπούς, σε επαφή με το εσώτερο είναι και τον ανώτερο εαυτό, με τις άλλες υπάρξεις γύρω μας και το σύμπαν.

Ας διαβούμε τον επίπονο δρόμο που οδηγεί στο ξεπέρασμα στερεοτύπων και τετριμμένων ιδεών, ας κάνουμε χώρο μέσα μας, ώστε να υποδεχτούμε έναν νέο εαυτό, έναν καινούριο κόσμο. Ας επιτρέψουμε να αναδυθεί μια ανώτερη συνειδητότητα και μια αυθεντική ύπαρξη.

Πώς αλήθεια θα βελτιώσουμε τον κόσμο γύρω μας, αν δεν αλλάξουμε πρώτα τον εαυτό μας; Το «εγώ» είναι το ύστατο μυστικό, το πιο μεγάλο εμπόδιο στην ανέλιξή μας, καθώς ορθώνει τείχη ανάμεσα σε μας και τους άλλους ανθρώπους κι τελικά αντιμάχεται την αυθεντική ύπαρξη και την ένωσή της με τη συμπαντική συνείδηση. Ουσιαστικά «φράζει» τον δρόμο στην εσωτερική ασφάλεια, την αγάπη και την ευδαιμονία που όλοι αναζητούμε.

Πρέπει να γίνουμε ταπεινοί για να παραδοθούμε στην ανώτερη σοφία, πρέπει να περάσουμε μέσα από την κάθαρση, για να έχουμε για έπαθλο τη λύτρωση. Για να αφεθούμε σε ένα πνευματικό μονοπάτι, για να εξερευνήσουμε κάθε απόκρυφη πτυχή του εαυτού μας. Για να αποκτήσουμε ισορροπία, για να γευτούμε την ένωση σώματος, νου και ψυχής. Για να αγγίξουμε την αλήθεια, για να δημιουργήσουμε σχέσεις αγάπης και αρμονίας με τους γύρω μας και το περιβάλλον. Για να αξιωθούμε τη μεταμόρφωση του εσώτατου είναι, πρέπει να αντλήσουμε το θάρρος να βυθιστούμε σ’ ένα πρωτόγνωρο βίωμα, να εγκαταλείψουμε νοητικά «κολλήματα» και να απεκδυθούμε την «υποκριτική» προσωπικότητα, για να εμφανιστεί το πρόσωπο.

Να επιτρέψουμε το ξεπέρασμα των παλιών ιδεών, των λανθασμένων συνηθειών και του ψευδο-εαυτού, ώστε να απελευθερωθεί χώρος για το καινούριο. Μαζί θα ψηλαφήσουμε τα με την ατραπό, από κοινού θα αναζητήσουμε τις απαντήσεις. Θα αναρωτηθεί εύλογα κάποιος, πώς συνδυάζονται οι αρχαίες δοξασίες της γιόγκα, που έλκουν την καταγωγή τους από την Ινδία ή, μάλλον, πόσο απαραίτητες είναι στον σύγχρονο, δυτικό άνθρωπο και ακόμη περισσότερο στον ταλανιζόμενο, από την οικονομική κρίση, κάτοικο της Ελλάδας. Μπορούν οι πρακτικές της γιόγκα να συμπορευτούν με τη διαδρομή του ανθρώπου στο δύσβατο μονοπάτι της ελληνικής πραγματικότητας;

Ο Βέρνερ Μπομ καταπιάνεται με το αυτονόητο, το οφθαλμοφανές αλλά σημαντικό. Οι άνθρωποι των σύγχρονων μεγαλουπόλεων ζούμε στην εποχή του διαδικτύου, μια εποχή νευρωτική. Διαβιούμε μέσα στην πολυκοσμία και τους θορύβους, βομβαρδισμένοι από έναν απέραντο όγκο πληροφοριών που δεν μπορούμε να αφομοιώσουμε, με αποτέλεσμα ο υπερβολικά γρήγορος ρυθμός της ζωής να φορτώνει απίστευτα το αυτόνομο νευρικό μας σύστημα. Πνιγήκαμε στις πληροφορίες και χάσαμε τη Γνώση.

Το θλιβερό αποτέλεσμα είναι να κινδυνεύουμε να στιγματιστούμε από τις ασθένειες της εποχής, επιβαρυμένης στον τόπο μας από το μακροχρόνιο συνεχιζόμενο μαρτύριο της οικονομικής κρίσης, που επιφέρει αυξημένο στρες, διαταραχές του κυκλοφορικού συστήματος και ασθένειες του νευρικού συστήματος. Το κουτί της Πανδώρας έχει ανοίξει προ πολλού.

Η κατάχρηση των τεχνολογικών ανακαλύψεων και το «κόλλημα» σ’ αυτές, καθώς και η ψευδαίσθηση της επικοινωνίας από απόσταση, τείνουν να μας αποξενώσουν από τον εαυτό μας και τους άλλους και η οικονομική, κοινωνική, πολιτισμική, ιδεολογική και ανθρωπιστική κρίση έχει καταστεί υπαρξιακή, βυθίζοντάς μας στη θλίψη και την απογοήτευση.

Τι προτείνει ο Μπομ; Να απελευθερωθεί η σκέψη μας από τις νεκρές αφηρημένες ιδέες, που παγιδεύουν τη ζωτική μας δύναμη. Η ζωή είναι υπεραισθητηριακή, δηλαδή είναι πέρα από τις αισθήσεις. Χρειάζεται προσπάθεια και η κατάλληλη καθοδήγηση για να ανυψώσουμε την επίγνωσή μας από το επίπεδο της διανοητικής σκέψης στο επίπεδο της πνευματικής σκέψης, απ’ όπου μπορούμε να κατανοήσουμε τους νόμους της ζωής.

Στις μέρες μας, στον δυτικό κόσμο, σε αντίθεση με την αρχαιότητα, ο κόσμος μας είναι κενός από το θείο. Οι άνθρωποι πια σπάνια έρχονται σε επαφή με «ανώτερους» οδηγούς, που θα μπορούσαν να τους κατευθύνουν και να τους βοηθήσουν. Η αποθέωση της διάνοιας, και η κυριαρχία της, μας αποξενώνει από τον εαυτό μας και τον κόσμο, καθώς κομματιάζει τα πάντα, θρυμματίζοντας προ πολλού την προσεκτικά διατηρημένη τάξη του αρχαίου κόσμου.

Είναι ζωτική ανάγκη να εντάξουμε την αρχαία σοφία στην τωρινή ζωή μας, ξαναβρίσκοντας τον μίτο της Αριάδνης, που θα μας γλιτώσει από τον Μινώταυρο των σύγχρονων απειλών και της δυστυχίας.

Όλα τα ανθρώπινα πλάσματα έχουν δικαίωμα στην ευδαιμονία, η οποία, όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, δεν χαρίζεται, αλλά κατακτιέται. Με τη σύγχρονη γιόγκα μπορούμε να βρούμε ξανά ένα μονοπάτι, για να συνδέσουμε το ανθρώπινο πνεύμα με τον ανώτερο κόσμο, μέσα από τη ζωντανή εμπειρία. Γιατί η γιόγκα δεν είναι πίστη, είναι βίωμα και απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, ανεξαρτήτως θρησκευτικής πίστης.

 

Εισαγωγή της Αγγελικής Μπομπούλα από το υπό έκδοση βιβλίο για τη Γιόγκα των εκδόσεων ΚΟΜΝΗΝΟΣ. 

55119d9e04e7a8147089736
Previous post

ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΧΡΕΟΣ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ «ΜΥΩΠΙΑ» Ή ΔΟΛΟΣ;

maxresdefault
Next post

ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΤΗΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ

freesocial

freesocial