ΑΡΘΡΑ

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ

Δεν σας είδα ν” αγωνίζεστε ανώνυμα, δεν σας είδα ν” αρνείστε τα ψευδώνυμα, δεν σας είδα πουθενά.
Πού ήσασταν κρυμμένοι; Θωμάς Κοροβίνης

Ποιος αλήθεια αγιοποεί τον ωχαδελφισμό, είναι βέβαιος πως μόνο αυτός έχει δίκιο, δεν νοιάζεται για κανέναν, όλους τους θεωρεί ηλίθιους και ανάξιους λόγου, είναι ημιμαθής και αγενής και δηλώνει λούμπεν;
«Ο νεοέλληνας» απαντά ο καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιάννης Πανούσης, καταθέτοντας μια ενδιαφέρουσα σκέψη.  
Ο πολιτικός λαϊκισμός δεν θα μπορούσε να εξαπλωθεί, αν δεν προϋπήρχε ένα ισχυρό λαϊκό υπόστρωμα κουλτούρας ακροτήτων, φανατισμών, ημιμάθειας, κακοφορμισμένης ιδεοληψίας.
Ο αμόρφωτος, αγενής, λούμπεν τύπος του νεοέλληνα υιοθετήθηκε ως πρότυπο [sic] λαϊκού αντιήρωα, είτε ανήκε σε κάποιο κόμμα είτε αυτοπροσδιοριζόταν ως αναρχοαυτόνομος.
Κανένα μέτρο, καμία αρχή, δίχως όρια και κανόνες.
Η μεταπολιτευτική Ελλάδα του Τίποτα.
Όλοι με όλους και ταυτόχρονα όλοι εναντίον όλων, δηλαδή με κανέναν άλλον παρεκτός από τον υπερεκτιμημένο εαυτό τους, το κλωνοποιημένο κακέκτυπο, όπως το χαρακτήριζε ένας φίλος. Στην Ελλάδα η πολιτική ιστορία δεν είχε ποτέ εθνικό νόημα ή ηθική φιλοσοφία.
Από εκεί όμως μέχρι την παρακμή μιας κοινωνίας του συμψηφισμού της [παρ]ανομίας και την απαξία ενός πολιτικού συστήματος που παρέχει μαθήματα μη Δημοκρατίας υπάρχει απόσταση και προφανώς υπάρχουν και υπόλογοι.
freesocialΟ ΄Ελληνας δεν ασχολήθηκε ποτέ με την «τέχνη του (αγαθού και δίκαιου) βίου» γιατί προτίμησε την «τεχνική της με κάθε μέσον επιβίωσης». Αυτό το εθνικό γνώρισμα εξηγεί εν μέρει την κοντή μας μνήμη [για τους ήρωες και τους προδότες] και την κάκιστη διαχείριση των τραυματικών ιστορικών γεγονότων. Στη χώρα μας δεν αναγνωρίζεται συλλογική ταυτότητα με κοινές κοινωνικές αναφορές, αλλά κυκλοφορούν εκατοντάδες, χιλιάδες, εκατομμύρια [εχθρικές μεταξύ τους] προσωπικές προσεγγίσεις του παρελθόντος και του παρόντος χωρίς καμία συνεκτική δομή.
«Έκαστος εφ” ω εχάθη», όπως έγραψε και ο ποιητής Κώστας Μάστρακας, αφού κανείς δεν αισθάνεται ότι «ετάχθη» κάπου και για κάτι.
Άπαντες μεταλλάσσονται αλλά ουδείς αλλάζει. Ο καθείς υπερασπίζεται τη δική του ελευθερία σε βάρος της ισοδύναμης ελευθερίας του πλαϊνού, τη δική του άποψη περί δικαιώματος απέναντι στο δίκιο του άλλου. Απόλυτα ατομικός δικαιωματίας σε ό,τι τον ενδιαφέρει/συμφέρει, σκληρός και αμείλικτος εισαγγελέας/δικαστής εναντίον όποιου δεν συμφωνεί μαζί του και ταυτόχρονα αθώος οποιουδήποτε αίματος και ανεύθυνος για οποιοδήποτε δράμα.
Ο νεοέλληνας του Τίποτα, ο γκρεμιστής της πραγματικότητας, ο χρεώνων τα προβλήματα που ο ίδιος δημιουργεί σε άλλους. Ο δήθεν αφελής και διαψευδόμενος από τους πολιτικούς πολίτης, ο οποίος στην ουσία παράγει και συντηρεί με χίλια μέσα το πελατειακό σύστημα της αναξιοκρατίας και της διαφθοράς.
Αυτός ο ανθρωπολογικός τύπος  γονιμοποίησε τον λαϊκισμό, αυτός κάνει – εν αγνοία του; – «τα στραβά μάτια» στον φασισμό, αυτός αγιοποίησε τον ωχαδερφισμό. Αυτός και αυτοί που τον ωθούν και τον εκμεταλλεύονται πρέπει να ελεγχθούν από τη Δημοκρατία πριν την εκπορθήσουν.
Αν δεν διώξουμε από μέσα μας τον κακό μεταπολιτευτικό Έλληνα, ούτε η Ελλάδα μπορεί να σηκώσει κεφάλι, ούτε από τα μαύρα σύννεφα του νεοναζισμού θα γλιτώσουμε.
Μας έχουν άραγε μείνει δυνάμεις αρετής και τόλμης; Ή, για να το πω αλλιώς: εκτός από το να σφυρίζουμε τα ηρωικά τραγούδια του Θεοδωράκη, του Ξαρχάκου, του Λοΐζου, ποιος ΄Ελληνας είναι έτοιμος, όχι να φαντασιώνεται αγώνες, αλλά να «τα βάλει» με προσωπικό κόστος με τους λαϊκιστές εχθρούς των λαών; Θα φανεί πολύ σύντομα.
Ο κ. Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, πρώην υπουργός.

 

Fotógrafo captura magníficas olas del lago Erie (3)
Previous post

ΑΦΟΥ ΕΣΥ ΔΕΝ ΘΑΡΘΕΙΣ, ΕΓΩ ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ;

kolosfreesocial
Next post

ΚΙ ΕΓΩ ΥΜΝΩ ΤΟΝ ΠΑΝΣΕΠΤΟΝ ΤΗΣ ΚΑΡΟΛΙΝΑΣ ΚΩΛΟΝ

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ο Νίκος Παπανικολάου είναι δημοσιογράφος.

Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, αλλά τον κέρδισε η δημοσιογραφία, την οποία υπηρετεί από το 1983. Ασχολήθηκε με το ελεύθερο, το πολιτιστικό και το πολιτικό ρεπορτάζ. Συνεργάστηκε με πλήθος εφημερίδων και περιοδικών και δούλεψε στην ιδιωτική και κρατική τηλεόραση και την ελληνική ραδιοφωνία.

Διετέλεσε διευθυντής στα πολιτικά περιοδικά «Πολιτικά Θέματα», «Crash», «Politics News» και στα life style «Status» και «Money and life». Ακόμη, υπήρξε διευθυντής της εβδομαδιαίας πολιτικής εφημερίδας «΄Αποψη» και αρχισυντάκτης ελεύθερου ρεπορτάζ στη «Βραδυνή» και στην εβδομαδιαία εφημερίδα «News».

Ασχολήθηκε με την επικοινωνία ως διευθυντής στις εταιρίες Free action και U-Turn και το διαδίκτυο δημιουργώντας ιστοσελίδες και σελίδες στα social media.

Διατηρεί τους ιστότοπους www.freesocial.gr, www.atticacoast.gr και www.medisense.gr.

Έχει πλούσιο συγγραφικό έργο. Έχει γράψει τέσσερα θεατρικά έργα, από τα οποία το ένα μαζί με τον δημοσιογράφο, πρώην βουλευτή Δημήτρη Κωνσταντάρα. Το μυθιστόρημα «Οι μύθοι του πάθους», το σατιρικό «Γάμος είναι θα περάσει», σειρά δέκα μικρών σατιρικών βιβλίων με τον γενικό τίτλο «Άκου να δεις», ενώ συμμετείχε, μαζί με πανεπιστημιακούς καθηγητές στη δημιουργία της «Σύντομης Ιστορίας της Ελλάδας», που εντάχθηκε στους τόμους της ΔΟΜΗΣ.