ΕΝ ΤΟΥΤΩ... ΝΙΚΟ

ΤΟ ΤΕΚΝΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΚΝΟ

-Μωρή… Ε μωρή! Μωρήηηηη!

-Έλα πια, σε άκουσα. Τι φωνάζεις; Δεν ακούω; Λες δεν ακούω;

-Όχι καλέ.

-Ε;

-Α καλά!

-Τι καλά;

-Ακούς ό,τι σε συμφέρει.

-Ποιον συμφέρει να ακούω;

-Καλά άσε.

-Πού;

-Τι πού;

-Πού να αφήσω… «Καλά άσε» δεν είπες;

-Δεν αφήνεις να πέσει τίποτα ε;

-Πού να πέσει;

-Τι διάολο, θα μιλήσουμε καμιά φορά σοβαρά;

-Θέλεις σοβαρή συζήτηση; Να σου πω;

-Τι να μου πεις μωρέ… Αλήθεια, πώς πάει το ζάχαρό σου;

-Τι είναι αυτά που λες;

-Τι λέω! Να πω δεν είπες;

-Τέτοιες συζητήσεις μωρή, κάνουν οι γέροι. Κάτσε να γεράσουμε πρώτα.

-Πόσο καιρό τώρα καθόμαστε… Βήμα δεν πάμε…

-Πάμε δεν πάμε βήμα, εγώ το κάνω! Για σένα μίλα…

-Τι κάνεις;

-Καλά είμαι, πώς σου ήρθε;

-Όχι, λέω τι κάνεις που δεν κάνω εγώ.

-Γιατί εσύ κάνεις και τίποτα;

-Καλά μωρή αυτό τι είναι;

-Ποιο μωρή, το πλεκτό; Με κάνεις και μιλάω σαν αμόρφωτη γριά.

-Ε όχι και αμόρφωτη.

-Βρε δεν πας στον διάολο! Εγώ βγαίνω με τεκνό κι εσύ…

-Τέκνο; Τι τέκνο μωρή, έγινες και θρησκευόμενη;

-Τι λες βρε άμυαλη;

-Ό,τι θέλεις λες! Εσύ δεν μου είπες «τέκνον»;

-Άμα είναι να ακούς τα μισά απ’ όσα λέω… Σου είπα πως βγαίνω με τεκνό.

-Τι είναι το τεκνό;

-Καλά εσύ είσαι τελείως αστοιχείωτη. Με νεαρό βρε. Ξεράχνιασέ το πρώτα κι έπειτα μιλάς.

-Με νεαρό;… Εσύ;

-Ε ποια;

-Πού τον γνώρισες;

-Έκανα chat.

-Α!!! Απίστευτο!

-Καλά! Κατάλαβα! Δεν κατάλαβες τίποτα.

-Τα έχεις χάσει και δεν ξέρεις τι λες.

-Βρε, στο διαδίκτυο.

-Στο ιντερνέτ; Πες το βρε κορίτσι μου πως τον γνώρισες στο ιντερνέτ.

-Του έκανα καμάκι… Έχει ένα κορμί βελούδο.

-Από βελούδο; Καλά, με κούκλα πήγες μωρή; Είναι καλή, πόσο την πήρες, γιατί η δικιά μου…

-Εγώ φταίω που σου μιλάω…

-Καλά ντε, ένα αστείο κάναμε… Αλήθεια τώρα, τώρα στα γεράματα… τεκνό;

-Ποια γεράματα.

-Δεν βλέπεις κι όλας;

-Ποια να δω;

-Τα γεράματα.

-Βλέπεις τα γεράματα;

-Την τύφλα σου δεν βλέπεις. Το τεκνό σε μάρανε.

-Άντε μωρή που δεν ξέρεις πού πάνε τα τέσσερα και με αμφισβητείς!

-Τέσσερα; Εγώ νόμιζα πως είναι μόνο τρία.

-Ωπα; Και σεξουαλικό χιούμορ;

-Και δεν φοβάσαι μην κολλήσεις τίποτα;

-Τι να κολλήσω!

-Ξέρω γω; Τόσα λένε! Εμείς έχουμε μια ζωή μπροστά μας.

-Πού μπροστά μας;

-Ε και λίγο πιο κει να είναι.

-Πού εκεί;… Τι λέω μωρέ! Τι κάθομαι και σε ακούω…

-Καλός ο πιτσιρικάς;

-Επιτέλους ρώτησες και κάτι της προκοπής.

-Ε!

-Τι ε! Ντεφαρίκι ο πιτσιρικάς.

-Φυρίκι;

-Τι λες;

-Καλά πήγες με τεκνό; Τι μέλλον μπορεί να έχει μια σχέση με τεκνό;

-Ποιον μέλλον μωρή! Που είσαι τόσο μεγάλη που το μέλλον για σένα είναι παρελθόν από πριν! Το θέμα είναι ότι το κάνει και καλά.

-Τι κάνει;

-Καλά είναι… Χαμπάρι δεν παίρνεις! Βρε, το κάναμε.

-Τι κάνατε;… Α! Έλα, μην μου το λες!… Και γιατί δεν μου το είπες; Τι ακριβώς κάνατε;

-Χειμερινό μπάνιο.

-Με τέτοιο κρύο;

-Θα σοβαρευτείς επιτέλους;

-Τι είπα;

-Βρε το κάναμε! Το θυμάσαι; Κάναμε αυτό που ένας άνδρας και μια γυναίκα…

-Ε, τι κάνουν ένας άνδρας και μια γυναίκα;

-Ξέρω γω; Κάνουν μπακλαβά γωνία που είναι δύσκολος; Σεξ κάναμε.

-Σεξ; Α σεξ! Και όταν λέμε σεξ;

-Καλά άσε! Σταμάτα, καλύτερα να κατέβω εδώ…

-Μην με κοροϊδεύεις!… Βρε κάνατε σεξ; Αυτό που… Το ξέρω, απλά δεν πήγε ο νους μου. Και πώς ήταν;

-Τίποτα σπουδαίο! Μια ξεπέτα έκανα.

-Τι ξεπέτα; Ξεπετάχτηκε μπροστά σου την ώρα που δεν το περίμενες και τρόμαξες και όπου φύγει φύγει;

-Εσύ άμα το δεις θα είσαι όπου φύγει φύγει.

-Ποιο να δω;

-Καλά θα το γνωρίσεις;…

-Δεν νιώθεις ανασφάλεια μαζί του;

-Όχι καλέ… Αυτός νιώθει ασφάλεια μαζί μου.

-Μπορείς να στηριχτείς πάνω του;

-Αυτός στηρίζεται σε μένα.

-Να προσέχει πες του, μην σπάσει κανένα πλευρό… Διαβάζει καθόλου;

-Τίποτα καλέ, δεν ανοίγει βιβλίο.

-Τέλεια. Συζητάτε;

-Τι να συζητήσουμε καλέ, λέξη δεν βγάζει.

-Μωρή εσύ βρήκες τον τέλειο άνδρα.

-Κοίταξε να δεις. Μυς έχει, γυμνάζεται όλη μέρα, ξυρισμένο όλο είναι, από τα πόδια μέχρι το επίμαχο…

-Τι είναι το επίμαχο;

-Επιτραπέζιο.

-Μπορώ να παίξω κι εγώ;

-Επιτραπέζιο;

-Ε ναι.

-Γουστάρεις τρίο;

-Τι τρίο! Χαρτιά θα παίξουμε;

-Παρτούζα θα κάνουμε κορίτσι μου.

-Τι, κάνεις και παρτούζες; Τι μου θύμησες τώρα;

-Σου θύμισα κάτι; Καλό είναι αυτό. Άρα, δεν έχουν πεθάνει όλα μέσα σου. Αλήθεια, τι σου θύμισα;

-Να πάρω το χάπι της πίεσης, το είχα ξεχάσει…

 

Νίκος Παπανικολάου

 

 

 

 

 

14493332405_49fc651a5f_h
Previous post

ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ

16703624_303
Next post

Το παλαιό πολιτικό σύστημα μπορεί να ανασυγκροτήσει τη χώρα;

freesocial

freesocial